LANDMARKS: ταινίες προβάλλονται στον τόπο που γεννήθηκαν

LANDMARKS: ταινίες προβάλλονται στον τόπο που γεννήθηκαν

LANDMARKS: ταινίες προβάλλονται στον τόπο που γεννήθηκαν

Ένα ιδιαίτερο road trip με οδηγό το ελληνικό σινεμά, που θα κάνει 10 στάσεις σε 10 διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας φέτος τον Σεπτέμβριο διοργανώνει η Ένωση Σκηνοθετών – Παραγωγών Ελληνικού Κινηματογράφου (ΕΣΠΕΚ). Με ένα αυτοκινούμενο όχημα, με όλο τον απαραίτητο εξοπλισμό, δημιουργείται ένας κινούμενος θερινός κινηματογράφος που θα διασχίσει μεγάλο μέρος της χώρας, αναζητώντας περιοχές όπου γεννήθηκαν σημαντικές ελληνικές ταινίες.

Το «LANDMARKS» επιδιώκει να αναδείξει τη σχέση των ελληνικών ταινιών με τους τόπους στους οποίους γυρίστηκαν να χτίσει στενούς δεσμούς ανάμεσα στις ελληνικές ταινίες και το κοινό, χαρτογραφώντας μια κινηματογραφική διαδρομή, με 10 στάσεις και 10 προβολές εμβληματικών ελληνικών ταινιών, οι οποίες δημιούργησαν μια ξεχωριστή σχέση με τον τόπο στον οποίο γυρίστηκαν και άφησαν το στίγμα τους στην πορεία του ελληνικού κινηματογράφου.

Στόχος κάθε προβολής είναι να δημιουργήσει ένα διάλογο του έργου με τον τόπο καταγωγής του και την εκάστοτε αναπαράσταση. Μέσα από το βλέμμα του εκάστοτε δημιουργού, ο αντίστοιχος τόπος μεταμορφώνεται εντελώς, προκειμένου να υπηρετήσει μια ψυχική κατάσταση, γίνεται ένα αφηγηματικό όχημα και εντέλει αποκαλύπτει την ματιά του δημιουργού πάνω στην ίδια την ζωή.

Πόσο διαφορετική είναι, για παράδειγμα, η υγρή και ασπρόμαυρη Κέρκυρα του Νίκου Παναγιωτόπουλου στο Μελόδραμα;, από την πολύχρωμη και πολύβουη Κόμισσα της Κέρκυρας του Αλέκου Σακελλάριου, ή την περίκλειστη, ασφυκτική Κέρκυρα του Κωνσταντίνου Θεοτόκη στην Τιμή της Αγάπης της Τόνιας Μαρκετάκη, ή ακόμη και την μυστηριώδη Κέρκυρα της Φεντόρα, του Μπίλι Γουάιλντερ.

Μέσα λοιπόν από αυτό το πρίσμα, το αυτοκινούμενο θερινό σινεμά της ΕΣΠΕΚ, θα πραγματοποιήσει στάσεις σε όλη την Ελλάδα, από την Πελοπόννησο ως την Μακεδονία, και από την Κέρκυρα ως το κέντρο της Αθήνας, ενώ θα προβάλλει κλασικές αλλά και σύγχρονες ταινίες μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ, δημιουργώντας ένα πολυφωνικό ποικίλο πρόγραμμα πλούσιο σε εποχές, είδη και θεματολογία.

Το πρόγραμμα προβολών:

1η στάση
Σάββατο 10/09 – Κινέττα
Προαύλιος χώρος της Κοινότητας – Ομοσπονδίας Κινέτας Δήμου Μεγαρέων | 21:00
ΚΙΝΕΤΤΑ του Γιώργου Λάνθιμου (2005)

2η στάση
Κυριακή 11/09 – Αθήνα
Ανοιχτό γήπεδο μπάσκετ πλατεία ΣταθμούΛαρίσης | 21:00
3 ΑΘΗΝΑΪΚΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ της Εύας Στεφανή


3η στάση
Δευτέρα 12/09 – Λαμία

Προαύλιο 6ου Γυμνασίου Λαμίας (Πέτρινο) | 21:00
Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΗΣ ΤΡΥΠΙΑΣ ΚΑΡΔΙΑΣ του Γιάννη Οικονομίδη (2020)

4η στάση
Τετάρτη 14/09 – Λίμνη Καϊάφα

Λουτρά Καϊάφα | 20:30
ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ ΜΕΛΙΤΟΣ του Γιώργου Πανουσόπουλου (1979)

5η στάση
Πέμπτη 15/09 – Μεσολόγγι

Παλαιός Σιδηροδρομικός Σταθμός | 21:00
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΔΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣτου Περικλή Χούρσογλου (1993)

6η στάση
Σάββατο 17/09 – Κιλκίς | 21:00
ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΔΡΟΜΟΣ του Παντελή Βούλγαρη

7η στάση
Κυριακή 18/09 – Βόλβη | 21:00
ΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ του Σταύρου Τσιώλη (1998)

8η στάση
Τρίτη 20/09 – Βίτσα

Θέατρο Αλώνι, επέκεινα χώρα | 20:30
ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗ του Θόδωρου Αγγελόπουλου (1970)

 

9η στάση
Τετάρτη 22/09 – Κέρκυρα, Πάνω Πλατεία Σπιανάδα | 21:00
ΜΕΛΟΔΡΑΜΑ; του Νίκου Παναγιωτόπουλου (1980)

Ένας τριαντάχρονος, που επιστρέφει από την Αμερική σε πλήρη υπαρξιακή κρίση, έρχεται στην Κέρκυρα για να δει την άρρωστη μητέρα του και προσπαθεί να πιαστεί από έναν απελπισμένο έρωτα με μια νεαρή δασκάλα μουσικής.

Το Μελόδραμα; ξεκινάει με ένα παράθυρο που κλείνει, σαν ένα ειρωνικό σχόλιο στη ρήση του André Bazin, «ο κινηματογράφος είναι ένα ανοιχτό παράθυρο στον κόσμο». Εδώ, ο Παναγιωτόπουλος αφαιρεί συνειδητά τις εντάσεις από τις ερμηνείες των ηθοποιών, και χρησιμοποιεί το νοτισμένο, ασπρόμαυρο Κερκυραϊκό τοπίο και την πατίνα στους τοίχους των σπιτιών, για να επιτύχει την ψυχολογική ένταση που ένα μελόδραμα απαιτεί. Ο τόπος, λοιπόν, γίνεται το εσωτερικό τοπίο του πρωταγωνιστή, ένα παράθυρο που κοιτάζει εντός, χωρίς σημείο φυγής, όπως στον κινηματογράφο του Alain Resnais. «Όποιος μιλάει στην ταινία είναι σα να διαταράσσει μια τάξη πραγμάτων, σαν να ενοχλεί», σημειώνει ο Παναγιωτόπουλος. Αντίδιαλόγων,ακούγονται οι αποσπασματικοί μονόλογοι από το μαγνητόφωνο του Λευτέρη Βογιατζή, που αρχίζουν πάντα με τη φράση, «Με λένε Γιάννη». Μελόδραμα, λοιπόν; Ναι, αλλά όχι σχέσεων. Υπαρξιακό. Με τον εαυτό.

 

10η στάση
Παρασκευή 23/09 – Άσπρα Σπίτια, Βοιωτίας
ATTENBERG της Αθηνάς-Ραχήλ Τσαγγάρη (2010)